Bhajans

નાદબ્રહ્મ પદ - ૧૩, રાગ - ગોડી
Nādbrahma pada - 13, rāga - godi

સહજ સમાધિ ભલી હો, સંતો, સહજ સમાધિ ભલી હો;
જબસે દયા ભયી સદ્‌ગુરૂકી, સુરતી ન અનંત ચાલી હો ... ટેક
sahaj samādhi bhali ho, saňto, sahaj samādhi bhali ho
jabase dayā bhayi sad-guru-ki, surati na anaňt chāli hi ... repeat

જહાં જહાં જાઉં સોઇ પરિકમ્મા, જો કછું કરૂં સોઇ પૂજા;
ગૃહ ઉદ્યાન હોઉં સમ કરી લેખું, ભાવ મિટાઉં દૂજા ... ૧
jahāň jahāň jā-uň so-ii pari-kam-mā, jo kachhu karu so-ii pujā
gruh udyān ho-uň sam kari lekhu, bhāv mitā-uň dujā ... 1

શબ્દ નિરંતર માનવ રાચે, મલિન વાસના ત્યાગી;
જાગત સોવત ઊઠત બૈઠત, ઐસી તાડી લાગી ... ૨
shabda niraňtar mānav rāche, malin vās-nā tyāgi
jāgat sovat uthat baithat, a-i-si tādi lāgi ... 2

આંખ ન મુંદું કાન ન રૂંધું, કાયા કષ્ટ ન ધારું;
ઉઘડે નયન સે સાહેબ દેખું, સુંદર વદન નિહાળું ... ૩
āňkh na muňdu kān na ruňdhu, kāyā kashta na dhāru
ughade nayan se saheb dekhu, suňdar vadan nihālu ... 3

કહે કબીર જો ઉનમુન રહેની, જો પ્રગટે કર ગાવું
દુઃખ સુખસે વહ પરે પરમપદ, સોઇ સદા સુખદાઇ ... ૪
kahe kabir jo una-mun raheni, jo pragate kar gāvu
dukha sukh-se vaha pare param-pada, so-ii sadā sukha-dā-ii ... 4

English Translation :
સાધો સહજ સમાધ ભલી
ગુરુ પ્રતાપ જ દિનસે જાગી, દિન દિન અધિક ચાલી ... ટેક
0. Addressing the seekers of spiritual bliss, Kabir says, naturally evolving a state of spiritual realization only turns out to be beneficent. Since the day grace of the Guru is attained, the spiritual state of mind becomes more and more profound and gradual progress is achieved on the spiritual path.

જહં જહં ડોલૌં સો પરિકમ્મા, જો કુછ કરૌં સો સેવા
જબ સોવૌં તબ કરૌ દંડવત, પૂજૌ ઔર ન દેવા ... ૧
1. This whole universe is an abode of god. Hence, whichever path we tread it is a pilgrim and a parikrama (going around a deity). Kabir explains that, holding on to a mental image of god, or considering his omnipresent state, whatever we do is a holy service. Even when we lie down to sleep, we should consider that as prostrating devotionally before the god. Why worship anyone else outside, ignoring the divine presence of the Supreme Almighty within us?

કહૌં સો નામ, સુનૌ સો સુમિરન, ખાવપિયૌં સૌ પૂજા
ગિરહ ઉજાડ એક સમ લેખૌં, ભાવ મિટાવૌં દૂજા ... ૨
2. Describing an individual immersed in spiritual pursuit considers whatever is uttered as chant of god’s name, whatever is heard is mental recitation of the lord's name, and whatever is consumed is an offering to the Supreme Divinity dwelling within. This way, as the sense of separation between divine and divinity is done away with, the expression of duality (દ્વૈત) becomes meaningless, whether one is within the house or outside.

આંખ ન મુંદૌ, કાન ન રૂંધો, તનિક કષ્ટ નહિ ધારૌં
ખુલે નૈન પહિચાનૌ હંસિ હંસિ, સુંદર રૂપ નિહારૌં ... ૩
3. For attaining such a state of mind, one doesn’t have to shut the eyes, plug the ears and experience a bit of strain. Everywhere around one can perceive enchanting beauty of the divine presence.

સબદ નિરંતરસે મન લાગા, મલિન વાસના ત્યાગી
ઊઠત બૈઠત કબહૂ ન છુટૈ, ઐસી તારી લાગી ... ૪
4. After discarding filthy passions, the mind can rest in spiritual pursuit and it gets so much heightened that, seeker’s mind does not deviate a bit from chanting god’s name, while doing several worldly activities.

કહ કબીર યહ ઉન્મુની રહની, સૌ પરગટ કરિ ગાઇ
દુઃખ સુખસે કોઇ પરે પરમ પદ, તેહિ પદ રહા સમાઇ ... ૫
5. Kabir says, as the mind is settled at such great height of spirituality, it sings about god being omnipresent and omni-prevalence of god. Having attained such sublime spiritual status a seeker of divine realization rises transcends beyond differences of happiness or unhappiness.