કબીર સાખી સુધા
સંપાદક : શ્રી ઈશ્વરભાઈ પ્ર. પટેલ (પરમાર્થી)
૧કાજર કેરી કોઠરી, બૂડત હૈ સંસાર
બલિહારી તેહિ પુરૂષકી, ૨પૈઠી કે ૩નિકર નિહાર
૧=કાજળ, ૨=અંદર પ્રવેશીને, ૩=બ્હાર નીકળવાવાળા
આ જગત તો કાજળ ની કોઠી સમાન છે. સમસ્ત સંસાર એમાં બૂડીને કાળા ડાઘવાળો બને છે. પરંતુ તેવા પુરૂષને ધન્ય છે કે જે તે કોઠીમાં ડૂબકી મારે તો પણ ડાઘ લગાડ્યા વિના નીકળે છે.
નોંધ : કોઠીની દીવાલ પર કાળી મેશના થર જામ્યા હોય છે. તે દીવાલને જે અડે છે તે કાળા ડાઘવાળા બને છે. પરંતુ જે વ્યક્તિ દીવાલથી વેગળી રહીને જગતમાં જીવે છે તેને ડાઘ લાગતો નથી. તેવા મહાપુરૂષો વિરલ જ હોય છે. તેમને આખું જગત એટલા માટે તો વંદે છે. તેમની પાસે જે કલા છે તે નિષ્કામ કર્મની કલા જીવે શીખી લેવી જોઇએ. પોતે કર્મ કરે છે પણ તેને તેમાં આસક્તિ નથી હોતી. આ પ્રકારે મનને કેળવવા માટે કબીર સાહેબે અગાઉ પણ આપણને માર્ગદર્શન આપ્યું જ છે.
Add comment