Kabir Shabda Sudha

કબીર શબ્દ સુધા
સંપાદક : શ્રી ઈશ્વરભાઈ પ્ર. પટેલ (પરમાર્થી)

હંસા હો ચેંતુ સકેરા, ઈન્હિ પરપંચ કૈલ બહુ તેરા  - ૧

પાખંડ રૂપ રસોઈન તિરગુણ, તેહિ પાખંડ ભૂલલ સંસારા
ઘરકે ખસમ બધિક વૈ રાજા, પરજા કા ધૌં કરે બિચારા  - ૨

ભાગતિ ન જાનૈ ભગત કહાવૈ, તજિ અમૃત વિષ કૈલિન સારા
આગે બડે ઐસહિ ભૂલે, તિનહું ન માનલ કહા હમારા  - ૩

કહલિ હમારી ગાંઠી બાંધહુ, નિસુવાસર રહિયો હુસિયારા
યે કાલિગુરુ બડે પરપંચી, ડારી ઠગૌરી સભ જગ મારા  - ૪

વેદ કિતેબ દુઈ ફંદ પસારા, તેહિ ફંદે પરુ આપુ બિચારા
કહંહિ કબીર તે હંસ ન બિસરે, જેહિમા મિલૈં છુડાવનિહારા  -  ૫

સમજૂતી

હે વિવેકી જીવ, તું સત્વરે મનથી ચેતી જા. આ (ઢોંગી ગુરુઓએ) તો ઘણો બધો પ્રપંચ કરી રાખ્યો છે !  - ૧

તેઓએ ત્રણ ગુણવાળી પાખંડી રચના એવી કરી છે કે તમા સઘળો સંસાર ભૂલો પડ્યો ચછે. નગરનો સ્વામી રાજા જો હિંસક બની જાય તો પ્રજા કેવો વિચાર કરી શકે ?  - ૨

ભક્તિ તો જાણે નહીં ને ભક્ત કહેવરાવે છે. તેઓ અમૃત છોડીને ઝેર સારું છે એમ માની લે છે. પહેલાના લોકો પણ એ જ રીતે ભૂલા પડેલા. તેઓએ પણ અમારું કહ્યું માન્યું ન હતું.  - ૩

અમારું કહેલું ગાંઠે બાંધી લો અને રાતદિવસ હોંશિયાર રહો !  આ કળીયુગના ગુરુઓ તો ખૂબ પ્રપંચી છે. તેઓએ તો સમગ્ર જગતને વિનાશને માર્ગે દોરી છે.  - ૪

(તે પ્રપંચી ગુરુઓએ) વેદ અને કુરાનના ભેદોવાળી બે જાળ પાથરી દીધી છે અને તેમાં તમે પણ ફસાયા છો !  તેથી કબીર કહે છે કે જેને છોડાવવાવાળા મળી ગયા છે તે  વિવેકી જીવ હવે ભૂલમાં પડી શકશે નહીં !  -  ૫