Kabir Shabda Sudha

કબીર શબ્દ સુધા
સંપાદક : શ્રી ઈશ્વરભાઈ પ્ર. પટેલ (પરમાર્થી)

જોગિયા ફિરિ ગયો નગર મંજારી, જાય સમાન પાંચ જહાં નારી  - ૧

ગયઉ દેસંતર કોઈ ન બતાવૈ, જોગિયા બહુરિ ગુફા નહિ આવૈ  - ૨

જરિ ગૌ કંથા ધજા ટૂટી,  ભજિ ગૌ દંડ ખપર ગૌ ફૂટી  - ૩

કહંહિ કબીર ઈ કાલિ હૈ ખોટી, જો રહૈ કરવા નિકરૈ ટોટી  - ૪

સમજૂતી

વેષધારી યોગીનો વિષયી જીવ સંસારરૂપી નગરમાં ફરીથી ચાલ્યો ગયો અને માતાના ગર્ભમાં પાંચ નાડીઓ રૂપી નારીની સાથે (ગુપ્તપણે) સમાય ગયો !  - ૧

તે જીવ કયા પ્રદેશમાં કઈ રીતે જાય છે તે કોઈ બતાવી શકતું નથી. એટલે સાચું છે કે શરીર છોડીને તે જાય છે તે જ શરીરમાં ફરીવાર કદી આવતો નથી.  - ૨

પ્રાણ નીકળતાની સાથે જ સ્મશાનમાં સ્થૂળ શરીર રૂપી કંથા મળીને ભસ્મ થઈ જાય છે, શ્વાસ રૂપી ધ્વજા તૂટી જાય છે ને મેરુદંડ અને ખોપરી તો ફૂટી જાય છે !  - ૩

કબીર કહે છે કે કળીયુગમાં વિષયવાસનાની ટેવ બહુ જ ખરાબ છે. કૂવામાં હોય તે જ હવાડામાં આવે ને !  (અર્થાત્ જીવને વાસના અનુસાર ગતિ મળે છે !)  - ૪